Przeskocz do treści

Światowy Kongres Polaków z wizytą w Instytucie Sikorskiego w Londynie! 🇬🇧

​Z ogromną radością i wzruszeniem informujemy, że delegacja Światowego Kongresu Polaków miała zaszczyt odwiedzić jedno z najważniejszych miejsc dla polskiej pamięci narodowej poza granicami kraju – Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie. To wyjątkowe miejsce, które tętni historią, a każda sala skrywa niezwykłe opowieści o męstwie i poświęceniu naszych rodaków.

​Udało nam się uchwycić kilka chwil z tej wizyty:

Muzeum im. Władysława Sikorskiego

Cmentarz Gunnsbury - Pomnik Katyński

Wizyta Światowego Kongresu Polaków w Studium Polski Podziemnej w Londynie.
Poniżej Andrzej Rępalski razem z Krzysztofem Bahrynowskim i Elżbietą Tyska podczas spotkania i rozmowy z Panią Kustosz Krystyną Zatylna. Była to cenna okazja do poznania historii Polskiego Państwa Podziemnego oraz zapoznania się z archiwalnymi dokumentami i działalnością instytucji pielęgnującej pamięć o polskich bohaterach.
Dalsze informacje wkrótce.

Dnia 8 kwietnia z inicjatywy Red. Hanny Kielich-Rainka, Konsultanta Zarządu ds. Promocji Światowego Kongresu Polaków doszło do spotkania z Marszałkiem Województwa Mazowieckiego Adamem Struzikiem. Podczas tej wizyty Marszałek Światowego Kongresu Polaków Marek Wolski podziękował za osobisty list gratulacyjny z okazji nadania Mu wysokich odznaczeń państwowych za działalność na rzecz suwerenności naszego Państwa w latach 70 tych podczas uroczystości w Konsulacie Generalnym dnia 13 lutego w Kolonii, a przesłanego na ręce p. Prezes Zarządu. Była to też okazja do przedstawienia sytuacji w Światowym Kongresie Polaków po doznanym udarze p. Prezes a p. Marszałek A. Struzik, jako wykształcony lekarz chorób wewnętrznych z dużym zrozumieniem podszedł do tych okoliczności. Zapewnił ze swej strony o dalszej gotowości kontynuowania dotychczasowej współpracy i pomocy w realizacji planów Światowego Kongresu Polaków.

Wspólna kadencja i jednoczesny wybór 15 członków KRS jako mechanizm politycznej dominacji nad Radą

Teza główna: jednoczesny wybór piętnastu sędziowskich członków KRS przez Sejm, przy możliwości rozstrzygnięcia głosowania przez aktualną większość rządzącą, narusza ustrojową logikę KRS jako organu chroniącego niezależność sądów i niezawisłość sędziów.

Krajowa Rada Sądownictwa jest jednym z najważniejszych organów konstytucyjnych stojących na straży niezależności sądów i niezawisłości sędziów. Jej znaczenie nie ogranicza się do spraw personalnych wymiaru sprawiedliwości. Sposób ukształtowania KRS wpływa bezpośrednio na autorytet państwa, zaufanie obywateli do sądów oraz międzynarodową ocenę praworządności Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 187 Konstytucji RP KRS składa się między innymi z piętnastu członków wybranych spośród sędziów, czterech posłów wybranych przez Sejm oraz dwóch senatorów wybranych przez Senat. Konstytucja stanowi również, że kadencja wybranych członków KRS trwa cztery lata. Już sama konstrukcja konstytucyjna wskazuje więc, że udział parlamentu w składzie Rady został przewidziany, ale jako element ograniczony, a nie jako mechanizm dominacji większości parlamentarnej nad organem mającym chronić niezależność władzy sądowniczej.

Dlatego szczególnie problematyczne jest zniesienie realnego znaczenia kadencji indywidualnych członków KRS i wprowadzenie praktyki jednoczesnego wyboru całej grupy piętnastu sędziowskich członków Rady. Taka konstrukcja powoduje, że w jednym głosowaniu można przesądzić o obsadzie zasadniczej części organu konstytucyjnego na całą czteroletnią kadencję. Nie jest to jedynie kwestia techniki legislacyjnej. Jest to rozwiązanie o poważnych konsekwencjach ustrojowych.

Obecny mechanizm wyboru przewiduje, że Sejm wybiera piętnastu członków KRS większością 3/5 głosów, a jeżeli wybór w tym trybie nie jest możliwy, dopuszcza wybór bezwzględną większością głosów. W praktyce oznacza to, że większość rządząca może doprowadzić do wyboru całej piętnastki członków sędziowskich bez rzeczywistego porozumienia ponadpartyjnego. W połączeniu z konstytucyjnie przewidzianym udziałem posłów i senatorów w KRS prowadzi to do sytuacji, w której aktualna większość parlamentarna uzyskuje decydujący wpływ na skład organu, który powinien być od niej strukturalnie niezależny.

Czytaj dalej... "Zapaść ustrojowa w sprawie KRS"

Poniżej syntetyczny obraz sytuacji w Europie po wypowiedzianych wszystkich traktatach o ograniczeniu broni rakietowych. To dramatyczna redukcja naszego bezpieczeństwa. To głównie stąd bierze się niepokój społeczeństw i zagrożenie wojenne.

Najważniejsze: system ograniczeń zbrojeń rakietowych USA–Rosja praktycznie się rozpadł. Najpierw upadł traktat ABM, potem INF, następnie Rosja zawiesiła wykonywanie New START, a 5 lutego 2026 r. New START wygasł bez następcy. W rezultacie po raz pierwszy od ponad 50 lat nie ma prawnie wiążącego traktatu ograniczającego strategiczne arsenały nuklearne USA i Rosji.

1. Jakie traktaty ograniczały zbrojenia rakietowe?

ABM — traktat o obronie przeciwrakietowej, 1972–2002

Traktat ABM ograniczał systemy obrony przeciwrakietowej. Jego logika była paradoksalna, ale stabilizująca: jeżeli żadna strona nie może skutecznie zneutralizować odwetu przeciwnika, mniejsza jest pokusa pierwszego uderzenia. W 2001 r. prezydent George W. Bush ogłosił wycofanie USA, a traktat przestał obowiązywać w 2002 r.; powodem była chęć budowy systemów obrony przed „państwami zbójeckimi”, zwłaszcza Iranem i Koreą Północną.

To nie było formalnie „złamanie” traktatu przez USA, lecz legalne wypowiedzenie. Rosja uznała jednak, że rozwój amerykańskiej obrony przeciwrakietowej podważa strategiczną równowagę i używała tego argumentu jako uzasadnienia dla rozwoju nowych systemów ofensywnych.

INF — traktat o likwidacji rakiet średniego zasięgu, 1987–2019

INF zakazywał lądowych rakiet balistycznych i manewrujących o zasięgu 500–5500 km, zarówno z głowicami nuklearnymi, jak i konwencjonalnymi. To był kluczowy traktat dla bezpieczeństwa Europy, bo usuwał z kontynentu całą klasę broni zdolnej do szybkiego uderzenia na stolice europejskie.

Czytaj dalej... "Wypowiedziane traktaty o ograniczeniu broni rakietowych"

W imieniu działaczy, współpracowników i przyjaciół Światowego Kongresu Polaków kierujemy dziś słowa głębokiego szacunku, wdzięczności i solidarności do naszej Pani Prezes dr Krystyny Krzekotowskiej.

Pani Prezes doznała udaru i przebywa w szpitalu. Wiadomość ta wstrząsnęła środowiskiem ŚKP. Wielu z nas poczuło nagle, jak bardzo jej obecność – codzienna, aktywna, konsekwentna – była i jest dla Kongresu siłą napędową, sercem, źródłem odwagi i sprawczości.

Ten post powstaje, bo chcemy powiedzieć jasno: dziękujemyjesteśmy z Panią, i nie pozwolimy, aby dzieło, któremu oddała Pani tyle lat życia, zatrzymało się w chwili próby.

Dziękujemy za lata pracy, której nie da się policzyć godzinami

Pani Prezes dr Krystyna Krzekotowska jest wiodącą siłą Światowego Kongresu Polaków od momentu jego założenia. Przez lata wykonywała pracę, której często nie widać na zdjęciach i w krótkich relacjach: setki rozmów, dziesiątki spotkań, niekończące się telefony, maile, ustalenia, dopinanie spraw do ostatniej chwili, łączenie ludzi i środowisk, godzenie wrażliwości, szukanie rozwiązań tam, gdzie inni widzieli tylko przeszkody.

To dzięki tej energii i determinacji ŚKP mógł rosnąć, być obecny w przestrzeni publicznej i konsekwentnie promować ideę wspólnoty Polaków – ponad granicami, ponad różnicami, w oparciu o odpowiedzialność, pamięć i solidarność.


Dziękujemy za kongresy, które integrowały i budowały wspólnotę

W historii ŚKP na trwałe pozostanie fakt, że Pani Prezes była jedną z głównych osób, które organizowały i współtworzyły kolejne kongresy, mobilizując ludzi w kraju i poza jego granicami. Kongresy były nie tylko wydarzeniami – były sygnałem: że Polacy potrafią się spotkać, rozmawiać, współpracować, podejmować trudne tematy i budować wspólną przyszłość.

Za każdą edycją stały konkretne wysiłki organizacyjne, logistyczne i merytoryczne. Dziś, kiedy patrzymy na te lata, widzimy, ile dobra przynosiła ta konsekwencja i jak wielu osobom dawała poczucie sensu oraz przynależności.


Dziękujemy za promowanie ludzi, którzy zasługują na uznanie

Jednym z najbardziej charakterystycznych rysów działalności Pani Prezes była troska o to, aby doceniać ludzi – tych, którzy pracują po cichu, często bez rozgłosu, a którzy realnie budują polską kulturę, wspólnotę i dobre imię Polski na świecie.

Pani Prezes angażowała się w nominowanie wielu współpracujących z Kongresem osób do odznaczeń, nagród i wyróżnień państwowych oraz organizacyjnych. To nie była „formalność”. To była wiara w to, że dobro trzeba zauważać, nazywać i wzmacniać – bo uznanie dodaje skrzydeł i buduje standardy służby publicznej, społecznej i obywatelskiej.

Czytaj dalej... "Dziękujemy Pani Prezes dr Krystynie Krzekotowskiej. Jesteśmy z Panią."

Szanowni Państwo,

W imieniu Zarządu Światowego Kongresu Polaków oraz całego środowiska polonijnego pragnę złożyć najserdeczniejsze gratulacje Laureatowi Markowi Rafałowi Wolskiemu, Marszałkowi Światowego Kongresu Polaków

z okazji przyznania idzez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz uroczystego wręczenia z upowaznienia Prezydenta przez Konsula Generalnego w Kolonii w dniu 13.02 2026 wysokich odznaczeń państwowych Rzeczpospolitej Polskiej.

To wyróżnienie stanowi wyraz uznania dla wieloletniej pracy, oddania i konsekwentnej służby na rzecz Ojczyzny oraz Polaków rozsianych po całym świecie.

Z głębokim wzruszeniem i wdzięcznością przyjęte odznaczenia, przyznane decyzją Pana Prezydenta RP i wręczone w dniu 13 lutego 2026 roku przez Konsula Generalnego w Kolonii, działającego z upoważnienia Pana Prezydenta, są nie tylko osobistym uhonorowaniem Szanownego Laureata, lecz także wyrazem uznania dla całego środowiska emigracyjnego, Polaków i Polonii rozsianej po świecie.

Składamy serdeczne podziękowania Konsulatowi Generalnemu RP w Kolonii oraz wszystkim pracownikom i organizatorom uroczystości za godną i podniosłą oprawę.

Wyrazy wdzięczności kierujemy również do licznie przybyłych gości oraz przedstawicieli Polonii z wielu krajów świata – z Niemiec, Francji, Wielkiej Brytanii, Holandii, Szwecji, Ukrainy, Litwy oraz Rosji.

Państwa obecność, zarówno osobista, jak i duchowa, stanowi świadectwo wspólnoty, która łączy nas ponad granicami i różnicami.

Czytaj dalej... "Nadanie odznaczeń państwowych marszałkowi Markowi Wolskiemu"

Szanowni Państwo,

z głębokim wzruszeniem i wdzięcznością przyjąłem odznaczenia państwowe Rzeczypospolitej Polskiej, przyznane decyzją Pana Prezydenta RP, a wręczone w dniu 13 lutego 2026 roku o godz. 16.00 przez Konsula Generalnego w Kolonii, działającego z upoważnienia Pana Prezydenta.

Odbieram to wysokie wyróżnienie nie tylko jako docenienie mojej osobistej pracy i zaangażowania, lecz przede wszystkim jako wyraz uznania dla całego środowiska emigracyjnego, Polonii oraz Polaków żyjących i działających na całym świecie.To zaszczyt, który należy do wszystkich, którzy z oddaniem służą Polsce, pielęgnują jej kulturę, tradycję i dobre imię oraz budują mosty jedności ponad granicami.

Składam serdeczne podziękowania Panu Konsulowi Generalnemu za godne i podniosłe wręczenie odznaczeń oraz wszystkim urzędnikom i organizatorom dzisiejszej uroczystości za trud jej przygotowania.

Dziękuję również licznie przybyłym gościom i przedstawicielom Polonii z wielu krajów świata: Polonii niemieckiej, francuskiej, angielskiej, holenderskiej, ukraińskiej, litewskiej i rosyjskiej. Państwa obecność jest świadectwem wspólnoty, która łączy nas ponad granicami i różnicami.

To odznaczenie przyjmuję z pokorą i zobowiązaniem do dalszej pracy na rzecz Polski i Polaków, gdziekolwiek żyją.

Wierzę, że wspólnie możemy nadal umacniać więzi między Rodakami w Ojczyźnie i poza jej granicami, budując przyszłość opartą na wzajemnym szacunku, solidarności i odpowiedzialności.

Z wyrazami głębokiej wdzięczności i szacunku

Marek Rafał Wolski

Marszałek Światowego Kongresu Polaków

www.swiatowykongrespolakow.pl